بدون تقاص رها نمیکنیم!
در میانهی جنگ آنگاه که اخبار و روایتهای گوناگون اوج میگیرند و خیز بر میدارند و حتی برخی متخصص رسانهای را در خود غرق میکنند - اخبار و روایتهایی که بعضاً حتی صحت و سقمشان هم مشخص نیست - سخن گفتن و روایت کردن از واقعیات، آنگونه که هستند نه آنگونه که دشمن آن را بازنمایی میکند، اهمیت و ضرورتی مضاعف پیدا میکند. البته نه به شکل آنچه که در هجوم اخبار و اطلاعاتی میبینیم و امکان رمزگشایی آنها برای مخاطب مشخص نیست بلکه به شکلی که اولویتها را به شیوهای منطقی برای مخاطب مشخص کند، ارتباط منطقی میان پدیدهها را تشریح کرده و توجه مخاطب به سمت و سویی رهنمون شود که در حالت عادی چندان مد نظر قرار نمیگیرند. دویست و چهاردهمین شماره «صدای ایران» به روح مطهر دانشآموز ۱۷ ساله بروجنی، شهید ایلیا علیخانی که توسط آشوبگران در فتنه آمریکایی ۱۴۰۴ به شهادت رسید، تقدیم شده است.
بدون تقاص رها نمیکنیم!
«با اعمال فشار حدأکثری از مسیر تحریم، بدون اینکه حتی یک گلوله شلیک کنیم، مردم ایران به خیابانها آمدند.» اینها بخشهایی از اعترافات صریح رئیس اتاق جنگ آمریکا علیه ایران در اجلاس داووس است. وزیر خزانهداری دولتی که بیش از یک دهه است در لفاظیهایش هدف تحریمها را دولت ایران و نه مردم آن اعلام میکنند. حالا رسماً، صریحاً و علناً در یک اجلاس بینالمللی به سیاست فشار معیشتی بر ۹۰ میلیون ایرانی افتخار میکند. سیاستی که البته اگر در حالت عادی جلو میرفت به نتیجه دلخواه این افراد نمیرسید.
️عامل میدانی آنچه این فرد به آن افتخار میکند نه اعتراضات مردمی بلکه هستههای مسلحانه تروریستی اسرائیلی و آمریکایی بودند. سلولهای سرعتدهنده تندی و خشونت که کارکرد اصلیشان سرعت بخشیدن برای تند کردن فضا بود وگرنه پلیس و سازمان انتظامی کشور در آغاز اعتراضات بنا را بر مدارا گذاشته بودند.
در سمت دیگر مسئله، شخص ریاست محترم جمهور در جلسهای مشترک شخصاً پای درد دل مسئولان اصناف نشست. اوضاع تا پیش از ۱۸دیماه هم از سوی اصناف و مردم هم از سوی مسئولان دولتی و انتظامی در فضایی مسالمتآمیز در حال اداره شدن بود.
آنقدر مسالمتآمیز که حتی در شب اول تروریسم شهری در پنجشنبهشب هجدهم دیماه، نیروهای انتظامی و مدافعان امنیت حتی دستور برخورد هم نداشتند. همین هم باعث شده که بیش از ۷۵ درصد از آمار ۳۱۱۷ نفری جانباختگان در زمره شهدایی باشند که یا نیروهای حافظ امنیت بودهاند یا شهروندان عادی که اسیر تروریسم کور مزدوران وابسته به بیگانه شدند. اتفاقی که باعث شد اتاق فکر آشوب در خارج از ایران دستور تسریع در پروژه ضدامنیتی را صادر کند. هستههای مسلحانه تروریستی در حکم کاتالیزگر وارد عمل شدند تا شعله ناامنی و درگیری و آشوب بالا گیرد و ایران را ببلعد.
صحنه به اندازه کافی روشن بود: حملهای که در آن مراکز درمانی و مدارس، مساجد و اماکن دولتی و بانکها و مغازههای مردم نیز از آتش و تخریب و غارت در امان نبودند. حمله به معیشت مردم در این میدان، جایگاه خاص خود را داشت؛ اخلال در انبار کالاهای اساسی، ممانعت از توزیع آنها از طریق شبکه مویرگی و اختلال در این شبکه و به آتش کشیدن بیش از ۴۰۰ فروشگاه و مرکز توزیع کالاهای اساسی مردم -و نه حتی تخریب یا غارت آنها- در حد و اندازه و توانایی تودههایِ وَلو خشمگین مردمی نیست. پیشران اصلی، هستههای تروریستی سازماندهی شده مسلحی بودند که حسب اعترافات اخیر بعضی شخصیتهای تجزیهطلبِ مورد حمایت سرویسهای امنیتی آمریکا و اسرائیل، در بعضی مناطق کشور حتی وارد درگیری مسلحانه با نیروهای امنیتی هم شده بودند.
خون بیش از ۳ هزار جانباخته فتنه اخیر که بیش از ۲ هزار نفرشان در زمره شهدا هستند در چنین طرحی به زمین ریخته است. مجرم و متهم اصلی این دسیسه شیطانی همانهایی هستند که در تریبون عمومی اجلاسهای بینالمللی با افتخار از طرحهای ابلیسگونه جاهلانهشان میگویند و به آن میبالند.
همانهایی که حالا دیگر نه فقط چشم طمع به منابع منطقه بلکه حتی به خاک همپیمانانشان دارند. همانهایی که در قرن ۲۱ مسئولان دیگر کشورها را جلوی چشم همه دنیا میربایند؛ نامشان در زمره رفتوآمدکنندگان به جزیره شیطانی فساد ثبت شده؛ سگ هار منطقه را به نیابت از خود به جان مردم ایران انداختند و به حسب اعتراف خودشان کارهای کثیفشان را به اسرائیل واگذار میکنند. مظاهر تمام و کمال جاهلیت مدرن! این جاهلان مدرن و مجرمان پلید و مزدوران داخلیشان که دستشان تا مرفق به این خونها و جانها آلوده است بدون تقاص رها نخواهند شد.
