مردم در میدان؛ ۱۶۸ شب مقاومت
در میانهی جنگ آنگاه که اخبار و روایتهای گوناگون اوج میگیرند و خیز بر میدارند و حتی برخی متخصص رسانهای را در خود غرق میکنند - اخبار و روایتهایی که بعضاً حتی صحت و سقمشان هم مشخص نیست - سخن گفتن و روایت کردن از واقعیات، آنگونه که هستند نه آنگونه که دشمن آن را بازنمایی میکند، اهمیت و ضرورتی مضاعف پیدا میکند. البته نه به شکل آنچه که در هجوم اخبار و اطلاعاتی میبینیم و امکان رمزگشایی آنها برای مخاطب مشخص نیست بلکه به شکلی که اولویتها را به شیوهای منطقی برای مخاطب مشخص کند، ارتباط منطقی میان پدیدهها را تشریح کرده و توجه مخاطب به سمت و سویی رهنمون شود که در حالت عادی چندان مد نظر قرار نمیگیرند. چهارصد و بیستمین شماره «صدای ایران»، تقدیم میشود به روح مطهر، شهید پاسدار حسین مرادی و شهیدان زینب تیموریان، فاطمه مرادی ۶ ساله و مجتبی مرادی یک ساله، خانوادهای که در جنگ تحمیلی سوم بر اثر حمله آمریکایی-صهیونی در خانه مسکونیشان در تهران به شهادت رسیدند.
مردم در میدان؛ ۱۶۸ شب مقاومت
تجمعات شبانه مردم ایران در حمایت از کشور و پشتیبانی از نظام اسلامی، امشب به ایستگاه صد و شصت و هشتم رسید؛ ۱۶۸ شب حضور، ۱۶۸ شب ایستادگی و ۱۶۸ شبی که خیابانهای ایران، به یکی از مهمترین صحنههای نمایش اراده ایرانیان در برابر دشمن متجاوز تبدیل شده است.
نزدیک به شش ماه از آغاز جنگ تجاوزکارانه آمریکا و رژیم صهیونی علیه ایران میگذرد و در تمام این مدت، مردم بخش مهمی از میدان دفاع از کشور بودهاند.
نقطه آغاز این تجمعات را باید در همان اولین ساعات پس از شروع جنگ جستوجو کرد که مردم ایران دریافتند جنگ صرفاً در آسمان و زمین و میان نیروهای مسلح جریان ندارد، بلکه دشمن، تمامیت ارضی، امنیت ملّی و موجودیت کشور را هدف گرفته و برای تحقق اهداف خود، به محاسبهای درباره اراده و تابآوری مردم ایران نیز تکیه کرده است. در چنین شرایطی بود که حضور مردم در خیابان، معنای «سنگر» پیدا کرد.
مردم به خیابان آمدند تا نشان دهند پشتوانه دفاع از این سرزمین، فقط سلاح و تجهیزات نیروهای مسلح نیست، بلکه ملّتی است که حاضر نیست کشورش را به دست متجاوز بسپارد. این حضور، در واقع پاسخ صریح و آشکار ملّت ایران به محاسباتی بود که دشمن درباره جامعه ایرانی انجام داده بود؛ محاسباتی که بر شورش، شکاف، ترس و فروپاشی اراده ملّت ایران بنا شده بود.
دشمن اگر جنگ را با این تصور آغاز کرده بود که میتواند با آغاز حمله نظامی، جامعه ایران را دچار آشفتگی و شکاف کند، حضور مردم در خیابانها، مهمترینِ فرضیات او را بر هم زد.
حالا که ۱۶۸ روز از آغاز این حضور گذشته است، نگاه به این مسیر طیشده، یک واقعیت مهم را آشکار میکند: در کنار مجاهدت و مقاومت نیروهای مسلح غیور ایران، حضور میدانی مردم نیز یکی از عوامل مهم ناکام ماندن دشمن در رسیدن به اهدافش بوده است. نیروهای مسلح در میدان نبرد ایستادند، اما مردم نیز در سنگر خیابان ایستادگی کردند. حالا یکی از مهمترین خطوط دفاعی کشور، همان خیابانهایی است که شبها شاهد حضور مردمی است که اجازه ندادند دشمن میان ملّت و حاکمیت فاصله ایجاد کند.
اساساً جنگها تنها با موشک و پهپاد و جنگنده تعیین تکلیف نمیشوند. اراده ملّتها بخش مهمی از معادله جنگ است. دشمن میتواند اهداف نظامی را شناسایی کند، اما سنجش میزان ایستادگی یک ملّت، محاسبهای متفاوت است. آنچه در این ۱۶۸ شب اتفاق افتاده، به دشمن آمریکایی-صهیونی نشان داد که حملات تجاوزکارانه و ترور رهبر شهید انقلاب و فرماندهان ارشد نظامی، الزاماً به فروپاشی اراده داخلی ایرانیان منجر نمیشود، بلکه در ارتباط با ایران، نتیجهای معکوس خواهد داشت و جامعه را حول دفاع از کشور منسجمتر میکند.
از این منظر، ۱۶۸ شب گذشته را نباید صرفاً یک عدد دانست. این عدد، حاصل استمرار یک انتخاب آگاهانه است: انتخاب مردم برای اینکه در حساسترین مقطع تاریخ معاصر ایران عزیزمان، میدان را خالی نکنند. استمرار این حضور، به همان اندازه که برای امروز معنا دارد، برای آینده نیز پیام دارد، چراکه دشمن باید بداند با جامعهای مواجه نیست که بتواند با یک فشار مقطعی، آن را از میدان خارج کند.
اما شاید مهمترین نکته در شرایط کنونی این باشد که کار هنوز تمام نشده است. تجربه نزدیک به شش ماه گذشته نشان داده که دشمن از محاسبه درباره ایران دست برنداشته و شکست یک طرح، لزوماً به معنای پایان تلاش برای طراحی طرحی دیگر نیست. از همین رو، تأکید رهبر انقلاب بر تداوم حضور میدانی مردم را باید جدی گرفت. حضور مردم صرفاً واکنشی به آغاز جنگ نبود، بخشی از راهبرد مقابله با دشمن است و تا زمانی که احتمال آزمودن دوباره ملّت ایران وجود دارد، حفظ این آمادگی نیز اهمیت خود را از دست نمیدهد.
امروز ادامه حضور میدانی مردم، هم برای تثبیت پیروزیهای بهدستآمده در برابر دشمن متجاوز و ناکام ضروری است و هم برای آنکه دشمن به این جمعبندی برسد که آزمودن دوباره ایران، نهتنها آسان نیست و هزینه دارد، بلکه با همان ملّت ایستادهای مواجه خواهد شد که تاکنون ۱۶۸ شب در خیابان ایستاده است و حتی یک قدم از عزم راسخ خود برای دفاع از کشور و خونخواهی قائد شهید امت عقب نمینشیند.
